15. Beş il öncə imtahanlardan yorulmuş iki tələbə kimi tanış olmuşduq. Fərqinə varmadan birlikdə böyüdük.

indi isə fərqli ölkələrdə, fərqli həyatların içindəyik.
Bu illər ərzində dərdimizi də, sevincimizi də zarafatla qarşılayıb, ən ağır günlərimizi belə gülüşün arxasında gizlətməyi bacardıq. Mən iki münasibəti, sən isə bir münasibəti arxada qoydun.

Bu gün isə növbə vidalaşmağa çatdı.
Yenə zarafatlaşdıq, güldük, sanki adi bir görüşü bitirirdik. Amma ikimiz də bilirdik ki, bu dəfəki “görüşərik” əvvəlkilər kimi deyil.

Bəzi insanlar məsafədən asılı olmayaraq insanın həyatında iz qoyur.
Özünə yaxşı bax, brat (bu xitaba “mən brat deyiləm” etirazın hələ də yadımdadır). Birlikdə böyüdüyümüz illər həmişə mənim üçün xüsusi qalacaq.